Δηλώνω ΠΑΡΩΝ για να πετύχουμε την ενότητα και την προοπτική.

Δηλώνω ΠΑΡΩΝ για να πετύχουμε την ενότητα και την προοπτική.

Sharing is caring!

Φίλες και φίλοι, άνθρωποι του Μπάσκετ  

Το ελληνικό μπάσκετ είναι σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Όλοι όσοι ασχολούμαστε με αυτό γνωρίζουμε τα παλιά και νέα προβλήματα, τις διαχρονικές παθογένειες, αλλά και τις ειδικές συνθήκες, όπως για παράδειγμα ο αθλητισμός μετά και εν μέσω πανδημίας.

Αγωνιούμε όλοι για την επόμενη ημέρα. Και βλέπω ότι προσπαθούμε, τουλάχιστον όσοι αγαπάμε το μπάσκετ ως ξεχωριστό κομμάτι της ζωής μας, να βρούμε λύσεις, να δώσουμε προοπτική, να πάμε το άθλημα ένα βήμα, αν όχι ένα άλμα πιο πέρα.

Διότι, στην Ελλάδα το μπάσκετ δεν είναι ένα απλό άθλημα, για  την ακρίβεια δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο στη χώρα μας. Είναι συνυφασμένο με τις καλύτερες στιγμές του ελληνικού αθλητισμού, με τις πιο ένδοξες σελίδες του, αλλά και με μία ολόκληρη κοινωνική δραστηριότητα και συμπεριφορά, με την ίδια την πρόοδο που έχει κάνει η ελληνική κοινωνία τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες.

Αν Εθνική Μπάσκετ είναι η «επίσημη αγαπημένη» των Ελλήνων, το μπάσκετ είναι το αγαπημένο άθλημα, που συνεπαίρνει γενιές και γενιές, μικρούς και μεγάλους, άνδρες  και γυναίκες, παρέες και σωματεία.

Η μεγάλη κληρονομιά που έχει οικοδομηθεί στο ελληνικό μπάσκετ προκαλεί στους πάντες, στη χώρα μας, αλλά και στο εξωτερικό, δέος, σεβασμό και προσδοκίες.

Γι’ αυτό και μας πονάνε οι καταστάσεις που έχουν δημιουργηθεί σε διάφορα επίπεδα του ελληνικού μπάσκετ. Μας στεναχωρεί όλους και όλες, η ανακύκλωση αδιεξόδων καταστάσεων. Γι’ αυτό και είναι τώρα είναι η ώρα της μεγάλης ευθύνης να δώσουμε την καλύτερη συνέχεια, ξεπερνώντας τις αδυναμίες, τους διχασμούς, όσα μας κρατούν πίσω.

Φίλες και φίλοι

Με γνωρίζετε όλοι και όλες, που ασχολείστε με τον ελληνικό μπάσκετ.

Είμαι από μικρό παιδί στα γήπεδα με την πορτοκαλί μπάλα. Το αίμα μου έχει εμποτιστεί από το μπάσκετ και την αγάπη μου γι’ αυτό. Όπως άλλωστε και των περισσοτέρων από εσάς που περνάτε ατέλειωτες ώρες μέσα στις τέσσερις γραμμές ενός παρκέ, ή οπουδήποτε αλλού υπηρετείτε το άθλημα.

Ξεκίνησα ως παίκτης, ιδρώνοντας τη φανέλα για περισσότερα από δέκα χρόνια. Κάθε μέρα έτρεχα στο γήπεδο έχοντας αυτό το χτυποκάρδι, που δεν το αλλάζεις με τίποτα. Η συνέχεια ήταν εξίσου ενδιαφέρουσα, γιατί ήθελα να δω το άθλημα να εξελίσσεται. Γνωρίζετε ότι έβαλα τη σφραγίδα μου στην ανάπτυξη του θεσμού του μάνατζερ στο ελληνικό μπάσκετ. Υπήρξα πρωτοπόρος σε αυτό τον τομέα, ξεκινώντας πριν περίπου 30 χρόνια και πλασάροντας μία ιδέα από την οποία  ξεκίνησε ένα καινούργιο επάγγελμα στην Ελλάδα. Μία ιδέα που πρωτίστως βοήθησε στην ανάπτυξη του αθλήματος, στην τοποθέτησή του σε ευρεία  επαγγελματική βάση, στην παραγωγή ταλέντων και στην παροχή ευκαιριών για ομάδες και αθλητές να βελτιώνονται, να προγραμματίζουν και να δημιουργούν μέσα στις καλύτερες δυνατές συνθήκες. Δεν θα μπορούσε να περάσει το ελληνικό μπάσκετ σε ένα νέο επίπεδο χωρίς να έχουμε και καλό management σε όλους τους τομείς – το βλέπουμε πλέον αυτό σε όλα τα κορυφαία πρωταθλήματα και τις χώρες, που ξεχωρίζουν για το μπάσκετ, που διαθέτουν.

Η ενασχόληση αυτή με βοήθησε να έλθω κοντά με όλους τους κρίκους, που συνθέτουν την μεγάλη μπασκετική αλυσίδα. Με τους φερέλπιδες, αλλά και τους καταξιωμένους παίκτες, με τις διοικήσεις μικρών και μεγάλων συλλόγων, με τους παράγοντες της Πολιτείας, ακόμα και με τους γονείς, τους φιλάθλους, τους απλούς θεατές. Αυτό μου έδωσε μία ολοκληρωμένη εμπειρία για σαφή εικόνα για κάθε κύτταρο, που αποτελεί το ελληνικό μπάσκετ. Μου έδωσε και τη χαρά της δημιουργίας και της συμβολής. Γιατί συνέβαλλα, θέλω να πιστεύω, στην ανακάλυψη ταλέντων και την επίτευξη μεγάλων στόχων, ατομικών, συλλογικών και εθνικών. Και νιώθω ευγνώμων γι’ αυτή τη διαδρομή.

Δεν έμεινα όμως εκεί. Όταν αγαπάς το μπάσκετ, αυτή η αγάπη είναι ολοκληρωτική. Και επιθυμείς να το υπηρετείς απ’ όλες τις δυνατές θέσεις. Και, κυρίως, δεν σε ενδιαφέρει, το οικονομικό – αυτό το κατάλαβα πολύ καλά και το διαπίστωσαν και όσοι με γνωρίζουν. Η ενασχόλησή μου με τα διοικητικά (στον Ηλυσιακό), με έκανε να δω και άλλες πλευρές και να έχω εικόνα και γνώση για κάθε τι που αφορά στο άθλημα.  

Ο διοικητικός παράγοντας φίλες και φίλοι, στο ελληνικό μπάσκετ είναι μία ιδιότητα προσφοράς. Συχνά χωρίς όρια, μέχρι εξαντλήσεως. Γιατί το μικρόβιο που έχουμε σημαίνει ακριβώς αυτό. Προσφέρεις διάθεση, κόπο, χρόνο (αμέτρητο και πολύτιμο) και χρήμα (συχνά πολύ χρήμα), χωρίς όρια, χωρίς αντάλλαγμα, χωρίς ιδιοτέλεια, παρά μόνο για την αγάπη της επιτυχίας, της νίκης, της ανάδειξης ταλέντων. Μοναδική ανταμοιβή είναι να βάζεις το λιθαράκι σου στην οικοδόμηση αυτού του ανάκτορου που λέγεται ελληνικό μπάσκετ και με το οποίο πολλές φορές έχουμε θαμπώσει το φίλαθλο κοινό σε όλο τον κόσμο. Αυτό είναι το κίνητρο, αυτή η φιλοδοξία, αυτός ο στόχος. Συχνά όλη αυτή η διοικητική ενασχόληση είναι μέχρι τελευταίας οικονομικής ρανίδας, μέχρι ψυχολογικής κατάρρευσης και χωρίς ορατά αποτελέσματα, γι’ αυτό και βλέπουμε φαινόμενα απογοητεύσεων και αποχωρήσεων από ανθρώπους, που αγαπούν το μπάσκετ και οραματίζονται καλύτερες καταστάσεις. Χρέος μας είναι να κρατήσουμε τον καθένα και όλους κοντά και μέσα στο άθλημα.   

Φίλες και φίλοι

Είμαι αισιόδοξος άνθρωπος. Προτιμώ να βλέπω το ποτήρι του ελληνικού μπάσκετ μισογεμάτο και όχι μισοάδειο. Να κρατώ τα σωστά και να βλέπω τα λάθη μόνο για να τα διορθώσω.

Το φθινόπωρο θα έχουμε εκλογές στην Ομοσπονδία και δηλώνω ΠΑΡΩΝ. Απευθύνομαι στα 1000 και πλέον Σωματεία, που έχουν δικαίωμα ψήφου, και τα καλώ να κάνουμε ένα δημιουργικό διάλογο, μέσα από τον οποίο να προκύψουν λύσεις για τα προβλήματα και τη βελτίωση των πραγμάτων.

Ξεκινώντας αυτή την πορεία οφείλω πρωτίστως να δηλώσω (ίσως κόντρα στο ρεύμα της εποχής), τον απέραντο σεβασμό στον ηγέτη σύμβολο του ελληνικού μπάσκετ και τωρινό πρόεδρο κ. Γιώργο Βασιλακόπουλο! Με τον πρόεδρο έχουμε συγκρουστεί άπειρες φορές στο παρελθόν, αλλά πάντα είχαμε μία δημιουργική σχέση, αλληλοσεβασμού και αναγνώρισης του ρόλου, που είχε ο καθένας μας. Δεν συμμερίζομαι τους επικριτές τους, ούτε τους κατόπιν εορτής αρνητές του έργου και της προσφοράς του.

Η ομοσπονδία λειτουργεί 40 χρόνια σωστά (επί το πλείστον) και οφείλουμε να αξιοποιήσουμε την εμπειρία και τις δυνατότητες των ανθρώπων της – διότι αυτά που έχουν δει αυτοί, θα είναι δύσκολο να τα δει ο οποιοσδήποτε ακόμα και σε δύο ζωές.

Φίλες και φίλοι, άνθρωποι του Μπάσκετ 

Σέβομαι όλους συνυποψήφιους και τους τιμώ. Αλλά καταθέτω στο τραπέζι την μακρά διαδρομή μου, την μεγάλη εμπειρία από την πολυσχιδή ενασχόλησή μου και τη δημιουργική τριβή, που είχα σχεδόν με όλες τις μεγάλες προσωπικότητες του ελληνικού μπάσκετ τα τελευταία 30 χρόνια.

Δεν επιζητώ από την εμπλοκή μου στις διεργασίες για την επόμενη ημέρα της ΕΟΚ, κάποια επαγγελματική ή άλλη καταξίωση και όφελος. Αγαπώ το Ελληνικό Μπάσκετ, είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής μου και θεωρώ ότι οι δεξιότητες, που έχω αποκτήσει τόσο από την επαφή μου με το άθλημα, όσο και γενικότερα από την επαγγελματική και επιχειρηματική διαδρομή μου, αποτελούν εγγύηση για την εμπιστοσύνη σας και βάση για την επιτυχία.

Δηλώνω ΠΑΡΩΝ για να πετύχουμε την ενότητα και την προοπτική.

Σας καλώ να μιλήσουμε, να ανταλλάξουμε απόψεις, να βάλουμε έναν κοινό στόχο, ώστε να πετύχουμε την ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ του ελληνικού Μπάσκετ!

Μετά τιμής ,

Τάσος Δελημπαλταδάκης

Υποψήφιο μέλος ΔΣ της ΕΟΚ

Leave a Reply